Kütahya Gediz depreminde ailesinin bütün fertlerini kaybederek bizim şehirdeki yakınlarının yanına gönderilmişti “Çağatay” . Derin bakışları, alnına düşen kahküllü sarı saçlarıyla her deprem haberinde zihnimin başköşesine gelir kurulur küçük depremzede sınıf arkadaşımız ilkokul yıllarımdan. Çocuk hissiyatımızla kendisi için üzülüp durduğumuzu hatırlıyorum. Gözümüzü üzerinden ayıramıyorduk. Kaçamak bakışlarımızla belki de içinde bulunduğu ruh halini daha da zorlaştırdık bilmeden istemeden.Teneffüslerde koşup oynarken yüzündeki gülücükler ondan çok bizi mutlu ediyordu etmesine ama bir yandan da tam olarak anlayamadığımız bir nedenle aslında biz bu güzel deprem çocuğuna büyük beden bir hüzün elbisesi giydirmiştik kendimizce...
Çağatay' lar şimdi Van' dalar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder