Yolculuk var dostlar. Bir- iki hafta kadar evimden uzaklarda olacağım. Tek başıma yaptığım yolculukları seviyorum.Yola çıkmadan evvel halletmem gereken işlerim yüzünden bütün gün dışarda kalınca artık evi süpürmeyi dönüşe bırakırım diye düşünmüştüm. Fakat küçük bir örümceğin daha içeri girer girmez ağını pervasızca omuzumdan halının üzerine doğru sarkıttığını görünce muhakkak süpürge yapmalıyım dedim. Yolculuk öncesi biz kadınlar evlerini derli toplu ve temiz bırakmaya dikkat ediyoruz . ( Olur da bir hal gelirse başımıza ve eve dönemezsek elaleme "Rahmetli de amma pasaklıymış" dedirtmemek gibi bir bilinçaltı denetim mekanızmamız var bizim en çok da yolculuk öncesi çalışmaya başlayan:)) Kimseden bu anlamda bir yardım görmesek de geride kalan eşimizin, çocuğumuzun hayatını biz yokken zora sokmamak için işleri sıraya koyarız. Harıl harıl gömleklerini ütüleriz, buzdolabına en az iki çeşit yemek pişirip koyarız, çamaşırları makine makine yıkar asarız, kirli sepetinde çamaşır bırakmaz, yastık yorgan yüzlerini değiştirir, mutfak tezgahını güzelce siler, boşaltırız. Sıra valiz hazırlamaya geldiğinde artık diliniz dışarıya düşmüştür, beliniz de kopmuş, sırtınız ağrılar içinde kalmıştır. Bir de bunları yazmaya kalkarsınız niyeyse:)Tamam tamam belki birkaç gün önceden gideceğiniz yere uygun kılık kıyafet durumunuzu aklınızdan şöyle bir geçirip işi kolaylamış olabilirsiniz ama o valizin kapağı son ana kadar açık tutulur yine de değil mi? Niçin? Çünkü ekleme çıkarma yapmak isteyebilirsiniz son anda. Bilgisayar masama bakıyorum da fazla dağılmış. Bazı kitapları kitaplığa kaldırmalı, yanına alacağın kitabı tespit etmeli, kalemleri seçmeli, yazmayanları artık atmanın tam zamanı. İlaçlar, şarj aleti gibi bazı ayrıntılı eksikleri bir yandan küçük bir kağıda not etmeli. Muhabbet kuşumuzun yemini, suyunu, kafes temizliğini şöyle bir elden geçirmeli. Yolculuk öncesi her şeyi tamamlama duygusunun verdiği stresi sevmiyorum. Bir de bu yaşlarda bir yerden bir yere giderken daha mı çok aklı geride kalıyor insanın nedir. Ama bir anlamı da kavuşmak yolculuğun. Gideceğin yerde seni bekleyen birileri varsa tabii. Bir yerlere gitmeyi de bir yerlerden eve tekrar dönmeyi de seviyorum. Ve tabii ki her şeyi bıraktığım gibi bulmayı da. Neyse artık yola çıkma vakti. Son kalan işleri de bitirip valizin fermuarını çekmeli. Şemsiye ve mantoyu da çıkarken almayı unutmamalı.
Hoşçakalın:)
http://www.canliyayin.org/moral-fm-istanbul_176.htm
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder