Zihnim çok dolu. Biraz boşaltmam lazım. Nereye mi? Tabii ki buraya. Lüzumlu lüzumsuz bir sürü zırva ile dolu bir zihinle aşırı yüklenmiş bir bilgisayar arasında hiç bir fark yok. Her an çökebilirsiniz.
İzmir' in kavakları yüzünden iki gündür İzmir 'deyim. Bu pc kızımın arkadaşının. Sağolsun bana kullanmam için veriyor günboyunca. Onların vize haftası. Ders çalışıyorlar.
İzmir' in kavakları yüzünden dedim ya evet aynen öyle bu kavaklar kızıma allerji yapmış sanırım. Gerçi henüz test yaptırmadık ama görünen o ki allerjik bir durum var. Teyzesi gibi yüzü gözü şişmiş kaşınıp duruyor. Hastaneye kaldırmışlar bir gün. Ben o ilk kalkışta verilen iğne ve ilaçların ona yeterli olduğunu düşünüp gerekeni yaptıkları düşüncesiyle fazla önemsememiştim. Ama ertesi gün yeniden hastaneye yatırılınca çocuğun sesinin de telefondan çok kötü gelmesi sebebiyle hemen gelmek kararı aldım. O sırada misafirlerimizle beraber teleferikle Boztepe' ye çıkıyorduk tam da. Her şey hızla gelişti. Yasemin üç buçuk uçağından bilet aldı, misafirlerle eve geldik, Ahsen ile Büşra da vardı onları eve bıraktık. Beş dakikada valizimi hazırladım evden çıkarken çocukları öpemiyordum az daha.Büşra nın bakışları hala gözümün önünde. İzmir sıcak olur diye o sırada hırka filan almadım üzerime . Hataymış. Akşam ve sabah serin oluyor burda. Neyse valizimi alıp misafirleri sahilde bırakıp 140 kilometre ile onbeş dakika önceden havaalanına yeitştik. Bir saat yirmiyedi dakika sonra da İzmir havaalanındaydık. Metro ile Şirinyer ordan da Buca Tınaztepe. Her şey yolunda. Cuma test filan yaptırdıktan sonra memlekete döneceğim..
Bu arada her gece rüyamda torunumu görüyorum. Mayıs ayında bizleri bırakarak kendi yuvasına uçacaklardı ben onları bir haftalığına bırakıp buraya uçmuş oldum. Bu ani ayrılık gereklimiymiş nedir. Uzun ayrılık günlerine bu kısa ayrılıkla antrenmanlıyız artık.
Zihnim boşaldı mı peki? Ne gezer. Bu iş hiç kolay değil. Deneyin isterseniz:)
İzmir' in kavakları yüzünden iki gündür İzmir 'deyim. Bu pc kızımın arkadaşının. Sağolsun bana kullanmam için veriyor günboyunca. Onların vize haftası. Ders çalışıyorlar.
İzmir' in kavakları yüzünden dedim ya evet aynen öyle bu kavaklar kızıma allerji yapmış sanırım. Gerçi henüz test yaptırmadık ama görünen o ki allerjik bir durum var. Teyzesi gibi yüzü gözü şişmiş kaşınıp duruyor. Hastaneye kaldırmışlar bir gün. Ben o ilk kalkışta verilen iğne ve ilaçların ona yeterli olduğunu düşünüp gerekeni yaptıkları düşüncesiyle fazla önemsememiştim. Ama ertesi gün yeniden hastaneye yatırılınca çocuğun sesinin de telefondan çok kötü gelmesi sebebiyle hemen gelmek kararı aldım. O sırada misafirlerimizle beraber teleferikle Boztepe' ye çıkıyorduk tam da. Her şey hızla gelişti. Yasemin üç buçuk uçağından bilet aldı, misafirlerle eve geldik, Ahsen ile Büşra da vardı onları eve bıraktık. Beş dakikada valizimi hazırladım evden çıkarken çocukları öpemiyordum az daha.Büşra nın bakışları hala gözümün önünde. İzmir sıcak olur diye o sırada hırka filan almadım üzerime . Hataymış. Akşam ve sabah serin oluyor burda. Neyse valizimi alıp misafirleri sahilde bırakıp 140 kilometre ile onbeş dakika önceden havaalanına yeitştik. Bir saat yirmiyedi dakika sonra da İzmir havaalanındaydık. Metro ile Şirinyer ordan da Buca Tınaztepe. Her şey yolunda. Cuma test filan yaptırdıktan sonra memlekete döneceğim..
Bu arada her gece rüyamda torunumu görüyorum. Mayıs ayında bizleri bırakarak kendi yuvasına uçacaklardı ben onları bir haftalığına bırakıp buraya uçmuş oldum. Bu ani ayrılık gereklimiymiş nedir. Uzun ayrılık günlerine bu kısa ayrılıkla antrenmanlıyız artık.
Zihnim boşaldı mı peki? Ne gezer. Bu iş hiç kolay değil. Deneyin isterseniz:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder