Seksenlerde biz

Nikahımız Halk Eğitim düğün salonunda yapıldı. Salon solcuların hakim olduğu Fidangör mevkiindeydi. Sağcıların sözü de Yenimahalle de geçiyordu. Nikah günü solcular olay çıkarmak istemişlerdi. Dayım onları durdurdu. İçlerinden tanıdıkları vardı. Biz faşistler(!) olarak solcuların hakim olduğu yerde üstelik de Kur’an-ı Kerim okunarak başlanan bir düğün ve nikah organizasyonu yapıyorduk.  Neyse ki bir olay çıkmadan dayımın sayesinde merasim sona erdi. 12 eylül de 3 aylık evliymişiz demek. O gün yasağı delip sokağa çıktı eşim. Öğrenci yurdunda görevliydi öğretmen olarak. (Hem öğrencilerini merak ediyordu hem de o gün için sakıncalı sayılan kitapları yurttan çıkaracaktı. Bir arkadaşı ile ellerinde kitap dolu çuvalla bekçiye yakalanmışlar bir de üstelik yıllar sonra bana anlattığına göre. Atılacak eskileri temizliyoruz diyerek kurtulmuşlar ya da bekçi onları görmezden gelmiş olabilir. Sonra o çuval dolusu kitaplar köye götürüldü.) Bu arada insanlar sokağa çıkamadılar ama çatılardan çatılara atlayarak birbirlerinden haber alıp verdiler. Kenan Evren’ in siyah beyaz televizyona çıkarak yaptığı konuşma hala hafızamda.  Olaylar o kadar artmıştı ki ihtilal beklenen hatta arzu edilen bir şey olmuştu. İmam hatipli bir öğrenci durakta beklerken diğeri de okul çıkışında, solcu bir öğrenci ve bir Fatsalı öğretmen arkadaşımız öldürülmüştü. Ama sonrasında duyduklarımız daha da kötü şeylerdi.